اولین قدم این است که تشخیص دهیم دچار استرس شدهایم و در پی یافتن ریشههایش باشیم. از جمله شرایطی که علائمی مشابه علائم اضطراب ایجاد میکند، پرکاری تیروئید یا سایر مشکلات غدد درون ریز، کلسیم زیاد یا خیلی کم، قند خون پایین و برخی مشکلات قلبی است. برخی از داروها نیز گاهی باعث اضطراب خواهند شد. یک ارزیابی کامل توسط یک مشاور مشخص میکند که آیا هر یک از این شرایط، علت علائم شما هستند یا خیر. در برخی موارد ممکن است برای شما قرص ضد استرس تجویز شود تا کمی آرامش پیدا کنید. در این مقاله از سایت 30nergy درباره قرص ضد استرس و راههای مقابله با این عارضه سخن میگوییم. اگر هیچ دلیل دیگری را نتوان یافت و علائم با هر موقعیتی که با آن روبرو هستید نامتناسب به نظر میرسد، ممکن است تشخیص داده شود که دچار اختلال اضطراب هستید.
درمانهای اختلال اضطراب فراگیر چیست؟
دارو برای کاهش علائم اختلال اضطراب و استرس فراگیر مفید است و اغلب همراه با سایر درمانها تجویز میشود. برخی از انواع داروهای اضطراب میتوانند عادتساز باشند و معمولاً به صورت کوتاه مدت یا بر اساس نیاز تجویز میشوند. اختلالات اضطرابی مختلف، رژیمهای دارویی متفاوتی دارند. برخی پیشگیرانه هستند و برخی برای درمان این مشکل طراحی شدهاند. اما این نکتهی ضروری را هرگز فراموش نکنید که هم تشخیص این اختلال و هم تجویز دارو فقط و فقط باید توسط پزشک متخصص صورت گیرد و از مصرف خودسرانه داروهای دسته اعصاب و روان جداً باید اجتناب کنید.
انواع داروهای ضد استرس
داروهای ضد افسردگی، به ویژه مهارکنندههای انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs)، به طور گستردهای برای درمان و پیشگیری از انواع اختلالات استرسی استفاده میشوند. نمونههایی از SSRI که معمولاً برای درمان اضطراب مزمن استفاده می شوند عبارتند از سیتالوپرام (Celexa)، اسیتالوپرام (Lexapro)، فلوکستین (پروزاک)، پاروکستین (Paxil) و سرترالین (Zoloft). داروهای ضد افسردگی دولوکستین (Cymbalta) و ونلافاکسین (Effexor)، SNRIs (مهارکنندههای بازجذب سروتونین و نوراپی نفرین) که بر روی مواد شیمیایی مغز سروتونین و نوراپی نفرین اثر میکنند و برخی از داروهای ضد استرس سه حلقهای مانند ایمی پرامین (توفرانیل) نیز ممکن است کمک کنند. داروهای ضد استرس جدید مانند میرتازاپین (رمرون) نیز گاهی تجویز میشوند.
قرص ضد استرس خفیف
آنتی هیستامینها (مانند هیدروکسیزین) و بتا بلوکرها (مانند پروپرانولول) میتوانند به موارد خفیف اضطراب و همچنین اضطراب عملکرد، کمک کنند. قرص ضد استرس مانند SSRI ها یا SNRI ها یا داروهای سه حلقهای باید تحت نظر پزشک متخصص و روزانه مصرف شوند، خواه در آن روز خاص اضطراب داشته باشید یا نداشته باشید. آنتی هیستامینها یا بتابلوکرها معمولاً فقط در صورت نیاز برای اضطراب یا بلافاصله قبل از یک رویداد اضطراب آور (مثلاً مصرف پروپرانولول کمی قبل از سخنرانی) مصرف میشوند. در نهایت، برخی از داروهای ضد تشنج مانند گاباپنتین (Neurontin) و پره گابالین (Lyrica) نیز در مطالعات اولیه تحقیقاتی در درمان برخی از اشکال اضطراب تاثیر مثبت دارند.
بیشتر بخوانید: کوچینگ چیست و چرا همه به کوچ نیاز داریم؟
قرص ضد استرس حاد
اگر استرس حاد (حمله پانیک) دارید، احتمالاً باید از داروی ضد اضطراب نیز استفاده کنید. برجستهترین داروهای ضد اضطراب برای تسکین فوری علائم، داروهایی هستند که به نام بنزودیازپینها. از جمله مهمترین آنها می توان به آلپرازولام (زاناکس)، کلونازپام (کلونوپین)، کلردیازپوکساید (لیبریوم)، دیازپام (والیوم) و لورازپام (آتیوان) اشاره کرد. آنها معایبی دارند: بنزودیازپینها گاهی باعث خواب آلودگی، تحریک پذیری، سرگیجه، مشکلات حافظه و توجه و وابستگی فیزیکی میشوند. با این وجود، این دسته از داروها در دهههای اخیر تا حد زیادی جایگزین باربیتوراتها شدهاند؛ زیرا اگر در دوزهای زیاد مصرف شوند، ایمنتر هستند.
یکی دیگر از داروهای ضد اضطراب بوسپیرون (Buspar) است. عوارض جانبی کمتری نسبت به بنزودیازپینها دارد و با وابستگی همراه نیست. با این حال، بوسپار میتواند عوارض جانبی خاص خود را داشته باشد و ممکن است زمانی که فردی در گذشته بنزودیازپینها را مصرف کرده باشد، همیشه به آن اندازه موثر نباشد.
درمان اضطراب؛ باقرص ضد استرس یا بدون قرص
روان درمانی، با یا بدون دارو، اغلب جنبه اساسی درمان اختلال استرس فراگیر در نظر گرفته میشود. چندین شکل خاص از روان درمانی در مطالعات تحقیقاتی به عنوان کمک کننده برای کاهش علائم GAD توصیف شده است. روان پویشی و درمان حمایتی- بیانی، بر اضطراب به عنوان نتیجهای از احساسات در مورد روابط مهم تمرکز میکنند. شکل دیگری از روان درمانی، به نام درمان شناختی-رفتاری، شامل یادگیری تکنیکهای آرامش رفتاری و همچنین بازسازی الگوهای تفکری است که اضطراب را کنترل می کند.
بیوفیدبک یکی دیگر از ابزارهای مفید است. در یک سری از جلسات با یک درمانگر، الگوهای امواج مغزی خود را بر روی یک الکتروانسفالوگرافی مشاهده میکنید و به تدریج کنترل امواج را یاد میگیرید. این به شما میآموزد که به میل خود به حالت آرامش بیشتری برسید. پزشکان تخمین میزنند که پس از حدود دوازده جلسه، میتوانید بدون کمک درمانگر یا ابزار نظارتی، بر فعالیت ذهنی خود کنترل داشته باشید.
اصلاح سبک زندگی برای کاهش اضطراب
ورزش روزانه میتواند یکی دیگر از درمانهای مفید برای علائم اضطراب باشد. اگر متوجه شدید که ورزش برای شما مفید است، سعی کنید به پیاده روی سریع بروید یا ورزش فعالی را انجام دهید که از آن لذت میبرید. هر بار که ورزش میکنید، حداقل 30 دقیقه ضربان قلب خود را در محدوده هدف سن خود قرار دهید. از آنجایی که اضطراب اغلب با تنفس کم عمق همراه است، تمرینات تنفس عمیق نیز میتواند مفید باشد. شکل زیر از تنفس یوگا را امتحان کنید:
در مکانی راحت به پشت دراز بکشید
به آرامی از طریق بینی نفس بکشید و از دیافراگم خود برای مکیدن هوا به داخل ریهها استفاده کنید و در عین حال اجازه دهید شکم شما منبسط شود. (دست خود را روی شکم خود درست زیر ناف قرار دهید تا مطمئن شوید که شکم توسط دیافراگم به سمت بالا و بیرون هل داده میشود.) پس از باز شدن شکم، تا حد امکان به دم عمیق ادامه دهید. هنگامی که نفس خود را بیرون میدهید، روند را برعکس کنید: در حالی که به آرامی و کامل بازدم میکنید، شکم را منقبض کنید.
بیشتر بدانید: معجزه برای درمان افسردگی؛ 9 راه رهایی سریع از افسردگی
چندین بار تکرار کنید
آرام سازی پیشرونده، یکی دیگر از تکنیکهای مفید است. کشش و سپس شل کردن یک قسمت از بدن که معمولاً از انگشتان پا شروع میشود، کارساز خواهد بود. هنگامی که این قسمت از بدن شل میشود، قسمت دیگری از بدن منقبض و شل میشود تا زمانی که کل بدن از تنش خارج شود.
تجسم آرامش
تجسمهای آرامشبخش نیز میتوانند کمک کند. یک درمانگر یا مربی مدیتیشن، تصاویر آرامشبخش را به فرد پیشنهاد میکند تا در ذهن تجسم کند. هنگامی که تصویر در جای خود قرار میگیرد، فرد احساسات آرامشبخشی مانند رایحهها و صداهای دلپذیر را تصور میکند. در نهایت، افراد میتوانند یاد بگیرند که خودشان این کار را زمانی که پیشبینی میکنند یا وقتی در موقعیتهای استرسزا قرار میگیرند، انجام دهند.
ورزش
طبق گفته انجمن اضطراب و افسردگی آمریکا (ADAA)، ورزش میتواند به کاهش استرس و افزایش حس کلی رفاه شما کمک کند و به تولید انتقال دهندههای عصبی به نام اندورفین کمک کند. این انتقال دهندههای عصبی، مسکنهای طبیعی بدن شما هستند و همچنین میتوانند به بهبود کیفیت خواب شما کمک کنند. ADAA گزارش میدهد که حتی تمرینات ورزشی کوتاه (حدود 10 دقیقه در یک زمان) در بهبود خلق و خوی شما موثر است.
مدیتیشن کنید
در نظر گرفتن فواصل 15 دقیقهای و مدیتیشن برای تمرکز بر تنفس عمیق و آرامش میتواند به کاهش اضطراب شما کمک کند. می توانید به موسیقی گوش دهید یا یک مانترای انگیزشی را به طور منظم تکرار کنید.
روغنهای آروماتراپی را بو کنید
نمونههایی از اسانس های مورد استفاده برای تسکین اضطراب عبارتند از:
- اسطوخودوس
- نرولی
- بابونه
- اجتناب از کافئین
گاهی کافئین ممکن است شما را عصبانی و مضطربتر کند. اجتناب از آن میتواند به اغلب افراد کمک کند تا اضطراب خود را کاهش دهند.
با پزشک خود صحبت کنید
پزشک شما میتواند به شما کمک کند تا بهترین درمان برای اضطراب خود را پیدا کنید. درمان مناسب احتمالاً شامل روان درمانی و دارو خواهد بود.
هنگام مصرف داروهای ضد اضطراب، حتماً دستورالعملهای آنها را دنبال کنید تا از عوارض جانبی آنها مطلع باشید. همچنین، هر سوالی در مورد وضعیت یا درمان خود دارید از دکترتان بپرسید، مانند:
- چه عوارض جانبیای ممکن است پس از مصرف این دارو داشته باشم؟
- چه مدت طول میکشد تا اثر دارو در بدنم شروع به کار کند؟
- آیا این دارو با داروهای دیگری که مصرف میکنم تداخل دارد؟
پرسشهای پرتکرار در زمینه قرص ضد استرس
قرصهای ضد استرس خوب چیست؟
برجسته ترین داروهای ضد اضطراب برای تسکین فوری، داروهایی هستند که به نام بنزودیازپینها شناخته میشوند. از جمله آنها میتوان به آلپرازولام (زاناکس)، کلونازپام (کلونوپین)، کلردیازپوکساید (لیبریوم)، دیازپام (والیوم) و لورازپام (آتیوان) اشاره کرد.
آیا قرص ضد استرس به کاهش اضطراب کمک میکنند؟
داروهای ضد اضطراب به کاهش علائم اضطراب مانند حملات پانیک یا ترس و نگرانی شدید کمک میکنند. رایجترین داروهای ضد اضطراب، بنزودیازپینها نامیده میشوند. بنزودیازپینها گروهی از داروها هستند که میتوانند به کاهش اضطراب و خواب راحت کمک کنند.
آیا میتوانید هر روز قرص ضد استرس مصرف کنید؟
داروهای کوتاه مدت در دورههای کوتاه اضطراب شدید، مانند حمله پانیک، مفید هستند. این داروها تقریباً بلافاصله تأثیر میگذارند و معمولاً در عرض چند ساعت از بین میروند. آنها نباید روزانه مصرف شوند، مگر اینکه پزشک شما صریحاً آن را توصیه کند.
